De eerste klusdag

Na een relatief rustig nachtje zijn we opgestaan met een heerlijk zonnetje. Daarna hebben we genoten van een heerlijk ‘lopend buffet ontbijt’

Na een busrit van 15 minuten door bergachtig gebied kwamen we bij de laatste klim richting de school. Met een scherpe bocht de berg op, waarbij de weg zo steil was dat de bus met de trekhaak het wegdek raakte. We konden recht voor de school parkeren:

We kregen bij het uitstappen uit de bus allemaal een hand van de directeur. Een warm welkom met tekeningen, een bord met ‘welkom bij ons’, alle kinderen van school en alle leerkrachten. De directeur hield zelfs een hele speech. 

Na dit uitgebreide welkom zijn we in 4 groepen aan de slag gegaan: een groep die de schoolkinderen ging vermaken, het kleine klaslokaal, de hal en het grote klaslokaal. 
 

De schoolkinderen gingen eerst een rondleiding geven. Hierna zijn ze lekker gaan voetballen en krijttekeningen maken.  Hele leuke en lieve kinderen die verrassend goed Engels konden. 

Ik de hal, het kleine en grote klaslokaal moest er hard gewerkt worden. Alles moest leeg geruimd worden, geschuurd en schoongemaakt. In het kleine klaslokaal werd ook alvast begonnen met het leggen van laminaat. 
 

Na flink wat klussen in de ochtend was het tijd voor een welverdiende middagmaaltijd. De leerkrachten en dorpsbewoners hadden flink uitgepakt met hun kookkunsten om zo hun dankbaarheid te tonen dat we speciaal voor hen zijn gekomen. Echte Bosnische soep met witte bonen, worst en rundvlees zorgde toch wel wat voor opgetrokken wenkbrauwen bij menig leerling. Verder gingen de kippenboutjes, burek maar vooral de zoete koekjes en gebakjes er heel makkelijk in. Na afloop kregen we zelfs een ‘ouderwetse’ Bosnische koffie. Na afloop van dit bakje kon je de toekomst makkelijk voorspellen in de koffiedrap… Een stevig bakkie! Na het eten kwam meester Stijn ook ‘verlaat’ binnen. Hij had vandaag de vlucht benoemen ivm het behalen van het kampioenschap van het voetbalteam dat hij traint. Onder luid gezang: ‘Kampioenen…’ werd hij in de zaal ontvangen.

Na het goedverzorgde feestelijke maal gingen we weer verder aan de slag. Ondertussen waren de schoolkinderen alweer naar huis en is onze begeleidende groep toen aan andere werkzaamheden gezet, zoals kasten schilderen. Ik het kleine lokaal is het laminaat doorgelegd en ligt het er bijna in aan het einde van de middag. In de hal zijn alle muren voorgestreken en schilderklaar gemaakt voor morgen. Ook de houtvoorraad is vanuit de hal naar het kolenhok overgestapeld. Ik het grote lokaal zijn alle muren geschuurd, gaten gevuld en geplamuurd. Ook daar kan morgen de verf tegen de muur en zal er gestart worden met laminaat leggen. De ingang van de school is ook aangepakt en voorzien van een frisse groene kleur. Hier zullen we morgen nog de ‘finishing touch’ doen. 

Ondertussen kregen we te horen van kinderen en leerkrachten van de school hoe oud het gebouw is en waar ze allemaal tegen aan lopen. Een voorbeeld is dat ze alleen stromend water hebben bij de twee wc’s. Verder is nergens in de school stromend water en is er geen geld om dit aan te pakken. We hebben afgesproken een kleine keuken aan te schaffen met bijbehorende waterleidingen en een opa van één van de schoolkinderen zal als loodgieter alles aan komen sluiten.

Een lange dag werken zorgde voor vermoeidheid en rond 16u waren de meesten er toch wel klaar mee. We zijn terug naar het hotel gereden waar we ons hebben opgefrist om daarna nog de ‘hoognodige’ versnaperingen in de supermarkt te gaan halen. Een leerling kwam zelfs terug met een bak ijs (2 liter), terwijl we toch echt geen vriezer op de hotelkamers hebben…

Om 19u hebben we een echte Bosnische maaltijd gegeten: cevapcici. Dit viel niet bij iedereen in de smaak, maar het toetje ging er gelukkig makkelijker in. 

Nu nog even chillen, spelletjes doen en wat kletsen. Zo rond 22u naar de eigen kamers om morgen weer flink wat meters te kunnen maken!